Bloki, kaptury.

Dusili艣my si臋 tamtym niebem, kruszyli艣my biel na smog, kruszyli艣my l贸d do w贸dki, odpalali艣my jointy od palnik贸w.

Czytaj dalej

Kukie艂ki na wietrze.

/ fot. Ania Winiecka, Fotomaluj臋

Mo偶e to w艂a艣nie jest mi艂o艣膰 w czasach Tindera, mi艂o艣膰, kt贸ra wyros艂a z Pokolenia Ikea i przeros艂a swoj膮 epok臋. B艂ysk algorytmu, szybki haust powietrza mi臋dzy jednym lockdownem a kolejnym. Zamykasz oczy i odbijasz si臋 od twardego drewna. S艂yszysz sw贸j krzyk. Nie brzmi jak ty. Tak dawno nie krzycza艂a艣, nie na zewn膮trz. Do wewn膮trz zdarza艂o ci si臋 do noc, ale nie pozwala艂a艣 sobie na akustyk臋. D藕wi臋k nie ma o co rezonowa膰, leci w niebo i gubi si臋 gdzie艣 w ga艂臋ziach. 

Czytaj dalej

GRY RPG.

/ fot. S_sylwia鈩

On schowa si臋 w anime i gry RPG, ty wr贸cisz szybko Uberem do domu. Nawet nie Uberem X czy Uberem Shield, byle jakim, byle szybko i byle by艂 w okolicy. Kierowca b臋dzie mia艂 spuszczon膮 mask臋 na brod臋 i m臋tne spojrzenie. Wejdziesz do mieszkania, si臋gniesz po kota i ksi膮偶k臋. Utoniesz w kryminale Ma艂eckiego, a kiedy zgasisz 艣wiat艂o, b臋dziesz mi臋tosi膰 przepocon膮 latem ko艂dr臋 i p艂aka膰, jak dobrze napisany zosta艂 ten krymina艂. B臋dziesz te偶 p艂aka膰 nad sob膮, nad tym wieczorem, nad algorytmem Tindera. Nie przyznasz si臋 przed sob膮. To by艂aby kl臋ska i pora偶ka tego pa藕dziernika, a mia艂 to by膰 pa藕dziernik mocy. Co wiecz贸r wyliczasz sobie w g艂owie dobre rzeczy, kt贸re ci臋 spotka艂y tego dnia. Uczysz si臋 艣lepoty na pora偶ki.

Czytaj dalej